امواج عظيمى از درياى فارس برخاست « 1 » و سيلابى نيز از كوههاى اطراف سرازير شد و تمام خانه‌ها و آنچه را در آنها بود در كام خود فرو برد و بسيارى از اهل بصره هلاك شدند . اخبار اين دو حادثه نزد اهل بصره معروف است و هر نسلى از نسل قبل آن را روايت مىكند . « 2 » مرحوم « سيّد رضى » بعد از پايان اين خطبه ، سه روايت ديگر در بارهء جمله‌هاى اخير كه در خطبه آمده بود نقل مىكند . نخست اين كه مىگويد : « و في رواية و ايم اللّه لتغرقنّ بلدتكم حتّى كانّى انظر الى مسجدها كجؤجؤ سفينة او نعامة جاثمة . سپس مىگويد : و في رواية كجؤجؤ طير في لجّة بحر . سرانجام مىفرمايد : و في رواية اخرى بلادكم انتن بلاد اللّه تربة : اقربها من الماء ، و ابعدها من السّماء ، و بها تسعة اعشار الشّرّ ، المحتبس فيها بذنبه ، و الخارج بعفو اللّه . كانّى انظر الى قريتكم هذه قد طبّقها الماء ، حتّى ما يرى منها الّا شرف المسجد ، كانّه جؤجؤ طير في لجّة بحر . ترجمه به خدا سوگند سرزمين شما زير آب غرق مىشود ، گويى من به مسجد آن مىنگرم كه همچون سينهء كشتى يا شترمرغى است كه خود را به زمين چسبانيده است . در روايت ديگرى آمده است : همانند سينهء پرنده‌اى كه روى آب درياى عميق و مواجى نشسته باشد .

--> ( 1 ) اين نكته قابل توجّه است كه « ابن ابى الحديد » كه در قرن هفتم هجرى مىزيسته در مورد « خليج فارس » تعبير به « بحر فارس » مىكند . ( 2 ) « ابن ابى الحديد » ، جلد 1 ، صفحهء 253 .